Altijd degene die

Ik begeleidde een team in een kennisintensieve organisatie.

Ongeschreven regel in dit systeem: je hoorde erbij als je veel slimme dingen zei.

Zelf merkte ik het ook. Terwijl ik daar zat als begeleider, dacht ik ineens: stel geen gekke vragen. Interessant…

In het team vlogen de abstracte termen en lange zinnen over tafel.


Tot een teamlid vroeg: “Kun je daar twee concrete voorbeelden van geven?”

Het werd stil.

En daarna werd het gesprek ineens… helder.


Later deelde diezelfde persoon hoe spannend hij dat vond.

Bang om te operationeel gevonden te worden.

Oftewel: als ik dit doe, hoor ik er dan nog wel bij?


Het raakte iets groters.

Want wat als jij in een team altijd degene bent die:

– het concreet maakt

– de kritische vraag stelt

– de conflicten bemiddelt

– de harmonie bewaakt


Voor je het weet lijkt het alsof het 'jouw rol' is en kom je er klem in te zitten.

Vaak zegt het meer over een patroon in het team, dan over jou als persoon.

Wat draag je met die rol voor het geheel?

Wat besteden andere leden, meestal onbewust en onbedoeld, daarmee uit aan jou?

En ja… het raakt ook iets persoonlijks: het is vaak één van de rollen die je ooit lekker hebt ontwikkeld om je staande te houden.


Wat verschuift er als die rollen gaan bewegen?

Als niet één iemand het concrete geluid brengt, maar iedereen dat af en toe doet.

Als twijfel niet meer wordt uitbesteed aan die ene collega.

Als scherpte, zorgvuldigheid en verantwoordelijkheid iets van ons allemaal worden.


Het vraagt wel een ontwikkeling van het team als geheel.

Want rollen staan zelden op zichzelf. Teamleden houden elkaar, wederom onbewust en onbedoeld, in positie.

Je zou kunnen zeggen dat het systeem een bepaalde balans probeert te behouden, zelfs als die niet (meer) helpend is.

Het begint dus bij bewustwording en zonder oordeel onderzoeken welke rollen geactiveerd  worden. Wie neemt welke rol in? Wat wordt er impliciet verwacht? En wat gebeurt er als een teamlid iets anders doet dan 'normaal'?
Pas als het collectief andere bewegingen gaat maken, kunnen de rolklemmen losser worden.



Vraag voor jou: in welke rol kom jij gemakkelijk terecht in groepen? En welke kant van jezelf kun je meer inbrengen?

Wat zou er dan verschuiven in het geheel?


Want als iedereen af en toe ‘degene is die’, hoeft niemand het nog alleen te dragen.

4 april 2026
In veel teams is spanning iets dat zo snel mogelijk opgelost moet worden. We bewegen weg van ongemak, vullen stiltes op, versnellen en gaan naar oplossingen. Alleen: daarmee verdwijnt het echte gesprek vaak onder tafel.
20 maart 2026
Wat als het gedrag eigenlijk een richtingaanwijzer is? Een signaal dat er iets in het grotere geheel aandacht vraagt.
23 maart 2025
In teams zien we vaak dat gedoe tussen twee mensen, meer is dan alleen een persoonlijke frictie. Het raakt de hele groep. Waarom? En wat zijn manieren om er met elkaar uit te komen?
1 oktober 2024
Over wat een ervaring in een ijsbad en de overleefstand in teams met elkaar te maken bleken te hebben.
18 juli 2024
Het hele team valt stil. De spanning in de ruimte is voelbaar. Sommigen staren naar de grond, anderen maken kort oogcontact met een collega, enkele teamleden kijken verwachtingsvol naar mij met een blik van ‘doe iets’. Een minuut geleden zei één van de teamleden dat het hier niet veilig genoeg voelt om je uit te spreken.
24 april 2024
Oké, komt ‘ie: ik zit dus in een vrouwengroep. Afhankelijk van mijn publiek introduceer ik dat als: een supervisiegroep met vrouwelijke begeleiders en coaches. Tot: een vrouwencirkel die Professional Sisterhood heet. Het is trouwens allebei waar. Bottom line doet eigenlijk maar één ding ertoe: ik ben lid.
15 april 2024
Samen met zijn compagnon heeft hij een bedrijf opgericht. Het is succesvol en groeit, maar hij heeft het gevoel dat hij ergens nog steeds op de tweede plek zit. Hij snapt het niet. Want ze zijn allebei eigenaar en hebben de taken en verantwoordelijkheden helder verdeeld. Maar toch wringt er iets…
6 april 2024
“Ik heb in de afgelopen jaren van alles geprobeerd, maar er blijven voelbare en zichtbare patronen terugkeren. Het zou mij een groot goed zijn als er een gezonde organisatie staat en dat we als MT echt gaan samenwerken en elkaar vertrouwen.”
6 april 2024
Over dat wond en wonder onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn. Dat buigen voor wat er is, vrijheid en ruimte kan geven.